Otwórz kartę pracy temat 47, str. 38 - 39. Potem Jezus poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi. Przeczytajmy Słowo Boże Łk 2, 51-52. Pan Jezus pomagał swoim rodzicom, był im I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie Anioł wszedł do niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami (Łk 1,26). W Nazarecie, dzięki Maryi „pełnej łaski”, nastała „pełnia czasu” dla człowieka i całej ludzkości. Angelus Domini) należy do grupy najbardziej znanych i praktykowanych dzisiaj modlitw chrześcijańskich. Stanowi ona wspomnienie tajemnicy wcielenia Syna Bożego, w której szczególną rolę odegrała Najświętsza Maryja Panna. Podstawą tej modlitwy jest biblijny przekaz spotkania Maryi z Archaniołem Gabrielem w Nazarecie (Łk 1,26-36). 26. Poznajemy rodzinny dom Jezusa w Nazarecie 27. Pan Jezus powołuje uczniów 28. Pan Jezus uczy nas żyć w miłości 29. Pan Jezus pomaga chorym 30. Pan Jezus uczy nas prosić o to, co dobre 31. Pan Jezus posyła uczniów na cały świat V. TAK! JEZUS BARDZO NAS KOCHA 32. Z Panem Jezusem podejmujemy dobre postanowienia – Wielki Post 33. Pasja według objawień błogosławionej Anny Katarzyny Emmerich, książka wydana w 2019 roku. Anna Katarzyna urodziła się 8 września 1774 r. w ubogiej rodzinie w wiosce Flamske, w diecezji Münster w Westfalii, w północno-wschodnich Niemczech. W wieku dwunastu lat zaczęła pracować jako służąca. Doloryści. bł. Honorat Koźmiński. Zgromadzenie Synów Matki Bożej Bolesnej lub Doloryści – nieistniejący zakon bezhabitowy założony przez kapucyna, bł. Honorata Koźmińskiego (1829-1916), 8 grudnia 1893 w Nowym Mieście nad Pilicą i funkcjonujący do 2016 r., kiedy to został połączony z Zakonem Braci Mniejszych (franciszkanami). URd0. Domie Złoty, módl się za nami!Posłuchaj: Pomyśl:Kiedy myślę o domu w Nazarecie, to czuję zapach fig, trocin, bo cieśla pracuje gdzieś nieopodal… Dom w Nazarecie, zwykły, zwyczajny. I w tym domu jest Maryja. Ale co ma wspólnego ten dom ze złotem?STACJA7 POLECAMyślę, że złotem jest jej obecność. Maryja była jak Dom. Maryja dawała dom Jezusowi, Józefowi, tym wszystkim, którzy chcieli tam przyjść. Ale Maryja jest domem złotym, bo jest domem dla każdego z tworzy dom w Kościele. Maryja tworzy dom swoją obecnością. Maria tworzy dom za mnie w każdym z nas, tam, gdzie jesteśmy. Maryja tworzy dom w naszych domach, jeżeli jest tam obecna i ma tam coś do powiedzenia, jeżeli przynosi nam doświadczenie życia i wiary, i prowadzi nas w naszych domach do spotkania z Jezusem, który był najważniejszy w jej zastanawiam się, co to znaczy “Maryjo, Domie Złoty” dla mnie, to przypominam sobie ten fragment, jak Maryja razem z Jezusem wróciła do Nazaretu, gdzie wzrastał w mądrości i łasce u Boga i u ludzi. Myślę o Maryi, która troszczyła się o dom, o kobiecie, która dbała o równieżTen zewnętrzny, nazaretański, ale i ten w sobie. I zastanawiam się, jak ja troszczę się o dom. O dom mojego serca. O dom moich relacji, moich więzi. O dom, w którym mieszkam, o dom, w którym są ci, z którymi żyję. Dla mnie to są moje współsiostry, a dla kogoś to będzie rodzina i jego to znaczy dla ciebie być domem? Nie tyle tworzyć dom, ale być domem dla innych, gdzie każdy może przyjść, gdzie każdy może się schronić. Czy jesteś domem dla kogoś?s. Monika Cecot, „Majowa dziewczyna„Módl się: Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!Najciekawsze artykułyco tydzień w Twojej skrzynce mailowejRaz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7 Santa Casa w Loreto i antygrawitacja Włosi doskonale znają historię Wędrującego Domu Maryi. Otóż we Włoszech nie wiadomo jakim sposobem znalazł się Dom z pierwszych wieków chrześcijaństwa, dom o pochodzeniu palestyńskim – jak dowiodły tego badania. Dom ten „wędrował” przez kilka lat min. jakiś czas stał w Chorwacji, aż ostatecznie osiadł we Włoszech. W tv Trwam widziałem film opisujący dość szczegółowo jego historię. Nie wiadomo do końca kto i jak przeniósł dom – mówi się, że dokonali tego Aniołowie, potem dopowiada, że to była rodzina Angelich, czyli właśnie Aniołów. W sanktuarium znajduje się np. obraz na którym namalowano mapę wędrówki domu. Autorzy filmu twierdzą, że zaprawa użyta do murowania cegieł domu ma skład chemiczny odpowiadający terenom palestyńskim. Dom min. pewnego dnia odkryto stojący na leśnej drodze – stał w ten sposób, ze jeden jego narożnik wisiał ponad rowem. Takich informacji nie mogłem znaleźć w internecie, była o tym mowa tylko we filmie. Z filmu wynika - mowi się o tym wprost - że dom przemieszczał się w powietrzu, prowadzony przez 7 kul światła. To opis tetragramu. Informacje z polskiego internetu: Sanktuarium Santa Casa w Loreto (wł. Santa Casa di Loreto) – rzymskokatolickie sanktuarium Świętego Domku we włoskim Loreto. Sanktuarium Domu Świętego składa się z XV-wiecznej bazyliki oraz z starożytnego Santa Casa. Na całym świecie znajdują się kopie Świętego Domku, wokół których tworzone są sanktuaria, w Pradze, Santa Fe (Nowy Meksyk, USA), a także w kilku miastach w Polsce, gdzie nazywa się je domkami loretańskimi. Główną atrakcją sanktuarium loretańskiego jest Święty Domek (wł. Santa Casa di Loreto). Jest to budynek z kamienia o wymiarach 8,5 m x 3,8 m x 4,1 m, z drzwiami po stronie północnej oraz parą drzwi od strony południowej i oknem po zachodniej. Zewnętrzne ściany domku to marmurowe płaskorzeźby, przedstawiające sceny z życia Maryi (znane z Ewangelii i apokryfów) oraz wyobrażenia proroków. Wewnątrz Santa Casa znajduje się rzeźba przedstawiającą tzw. Madonnę z Loreto. Historia tego budynku sięga co najmniej końca okresu krucjat. Według tradycji, jest to domu z Nazaretu, w którym Maryja urodziła się i wychowała, doświadczyła zwiastowania i w którym mieszkał w dzieciństwie Jezus Chrystus. Według podań, po wniebowstąpieniu Jezusa dom został przekształcony w kościół. Aby ochronić dom przez zniszczeniem przez Turków w 1291, kupiecka rodzina de Angeli sfinansowała i zorganizowała przewóz Domku (prawdopodobnie przy udziale Templariuszy) drogą morską przez Bałkany, i w 1294 dalej do Recanati. Stara tradycja głosi, a współczesne odkrycia historyczno – archeologiczne potwierdzają, że w Loreto przechowuje się dom nazaretański Niepokalanej. Dziś wiemy, że ziemskie mieszkanie Maryi składało się z dwóch pomieszczeń: groty wykutej w skale, którą czci się po dzień dzisiejszy w Nazarecie oraz części dobudowanej z kamienia, przylegającej do skalnej ściany. Według tradycji, w XIII wieku, kiedy krzyżowcy zostali ostatecznie wyparci z Palestyny, domurowana część domu Maryi została przeniesiona do Loreto. Badania naukowe wykazały, że kamienie wykorzystane do budowy Świętego Domku zostały obrobione w sposób popularny w Galilei za czasów Chrystusa. Z pojawieniem się tej niezwykłej relikwii na włoskiej ziemi związana jest pewna legenda. Otóż, kiedy Turcy zajęli Ziemię Świętą, zamożna rodzina De Angelis (Aniołowie) postanowiła uratować z Nazarety domek, w którym mieszkała św. Rodzina. Dzięki ich staraniom przywieziono go w częściach na statku do Loreto. Nazwisko tej rodziny – Aniołowie – przyczyniło się do stworzenia legendy, która opowiada, że Santa Casa została przeniesiona przez anioły z nieba nad łąkami i morzami w bezpieczne miejsce, do Loreto. Piękna legenda głosi, że Domek z Ziemi Świętej do Loreto przenieśli Aniołowie. Historycy zaś dowodzą, że relikwie przetransportowała rycerska rodzina o nazwisku De Angelis, która miała posiadłość w pobliżu tego miasta. Od roku 1294 Święty Domek znajduje się w Loreto. Jego autentyczność potwierdził papież Mikołaj V w 1449 r. słowami: "Domek Bożej Rodzicielki jest prawdziwym domkiem, w którym Słowo Ciałem się stało", wykutymi potem w ołtarzu. Rzeczywiście, od końca XIII w. w relacjach pielgrzymów do Ziemi Świętej przestały pojawiać się wzmianki o domu Świętej Rodziny w Nazarecie (pątnicy wspominają już tylko o samej Grocie Zwiastowania). Kamienne relikwie zostały przewiezione najpierw do Dalmacji (dzisiejsza Chorwacja), skąd w roku 1294 przetransportowano je do wybrzeży Italii. Dokumenty znalezione w Bibliotece Watykańskiej podają, że inicjatorem kolejnych przenosin Domku Maryi była wysoko postawiona grecka rodzina o nazwisku de Angelis, co znaczy... Aniołowie - stąd prawdopodobnie wzięła się legenda o anielskiej interwencji podczas transportu relikwii do Loreto. Zresztą, czyż można wykluczyć pomoc duchów niebieskich w przeprowadzeniu tak skomplikowanej operacji, jaką w średniowieczu było przeniesienie, przewiezienie i ponowna rekonstrukcja kamiennego budynku, w dodatku z jednej strony połączonego ze skalną grotą? Prawda historyczna Badania naukowe przeprowadzone przez archeologów, historyków i architektów potwierdziły, że oba obiekty: Grota Zwiastowania w Nazaret oraz Święty Domek czczony w Loreto idealnie do siebie pasują, tworząc jedną całość. Analiza struktury geologicznej kamieni, z których zbudowane są ściany Domku nie pozostawia wątpliwości, że pochodzą one z terenu Galilei. Zresztą sama budowla stanowi typowy przykład ubogiego galilejskiego domu z epoki poprzedzającej narodziny Chrystusa i nie wykazuje żadnych cech wspólnych z budowlami powstającymi na przestrzeni wieków w regionie Marche we Włoszech, gdzie leży Loreto. W roku 1291, kiedy krzyżowcy zostali ostatecznie wyparci z Palestyny, tracąc ostatnią twierdzę - Akkę, przylegającą do groty, część domu Maryi wywieziono potajemnie z Palestyny. W archiwach watykańskich znaleziono dokumenty świadczące o tym, że budynek z Nazaretu został przetransportowany drogą morską przez włoską rodzinę noszącą nazwisko Angeli, co po włosku znaczy aniołowie. Cała operacja przeprowadzona była w sekrecie ze względu na niespokojne czasy i strach, by cenny ładunek nie wpadł w niepowołane ręce. Była to na tyle skomplikowana akcje, że bez udziału Opatrzności i wojska anielskiego wydaje się, że była nie do przeprowadzenia. Nie od razu przewieziony budynek znalazł się w Loreto. Trafił najpierw do Tarsu, dzisiejszej Chorwacji, a dopiero po trzech latach pieczołowicie złożono go w całość w lesie laurowym, stąd późniejsza nazwa Loretto. Prace ukonczono oficjalnie 10 grudnia 1294 roku. Nie ulega też wątpliwości, że to ten sam Domek. W XIX w. prowadzono szczegółowe badania naukowe, które w pełni potwierdziły autentyczność tego bezcennego zabytku. Dalsze badania dokumentów archiwalnych, studia filozoficzne i ikonograficzne oraz wykopaliska archeologiczne dodatkowo potwierdzają autentyczność Świętego Domku, co do datowanego wieku i tego, że tworzył jedność z Grotą w Nazarecie. Święty Domek był też pierwszą świątynią i pierwszym kościołem a niejednokrotnie nazywany bywa „przybytkiem nowego przymierza”. Arka Przymierza Starego Testamentu, ze wznoszącym się nad nią obłokiem, wyrażała obecność Boga pośród swego ludu, Święty Domek zaś przygarnął samego Boga, który stał się człowiekiem - mawiają skłonni do teologicznego patrzenia na rzeczywistość. Tak mieszkał Jezus z Maryją i Józefem. Znany archeolog odkrył ich dom Data utworzenia: 24 listopada 2020, 14:07. Brytyjski archeolog prof. Ken Dark z Uniwersytetu w Reading po 14 latach badań w Izraelu zebrał informacje, które wskazują, że święta rodzina mieszkała tuż pod ruinami klasztoru Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Teraz archeolog wydał książkę, w której zdradził szczegóły na temat swojego niezwykłego odkrycia. Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Foto: East News W swojej najnowszej książce pt.: "Klasztor Sióstr z Nazaretu: okres rzymski, bizantyjski i tereny krzyżowców w środkowym Nazarecie" prof. Ken Dark zwraca uwagę, że dom w izraelskim mieście Nazaret, którego ruiny zostały odkryte w 1880 roku, musiał zostać wybudowany przez wprawnego w swoim fachu cieślę. Mógł być nim właśnie biblijny Józef. Naukowiec podkreśla, że według greckich źródeł, ówczesny zawód św. Józefa mógł też dotyczyć osoby, która dziś byłaby po prostu kamieniarzem lub budowniczym. Jest więc bardzo prawdopodobne, że Józef sam wybudował dwupiętrowy dom w skale, który znajdował się pod dzisiejszym klasztorem Nazaretanek. Archeolog tłumaczy, dlaczego postawiono tam kościół Według brytyjskiego naukowca dom powstał w pierwszym wieku naszej ery. Pierwszy kościół natomiast powstał tam ok. 4 wieku naszej ery. Archeolog przypuszcza, że świątynia została postawiona na ruinach domu, aby podkreślić znaczenie tego miejsca i upamiętnić fakt, że tam właśnie mieszkał Jezus razem z Maryją i Józefem. Zobacz także Według prof. Kena Darka kościół postawiony w tym miejscu był nawet większy niż pobliska świątynia pw. Zwiastowania, co jego zdaniem może podkreślać rangę domu św. Józefa, Maryi i Jezusa. Naukowiec zaznacza, że informacje o tym, gdzie mieszkała święta rodzina w początkach chrześcijaństwa mogły być przekazywane dzięki tradycji ustnej. Mieszkanie typowej żydowskiej rodziny Prof. Ken Dark prowadził badania nad domem Jezusa od 2006 roku. W 2015 roku opublikował artykuł naukowy na ten temat. Prace jego zespołu pozwoliły na odsłonięcie jednego z wejść do domu i wapiennej podłogi, resztek glinianych naczyń i elementów kołowrotka - typowego wyposażenia domu rodziny Żydów z tego okresu. Mogła z nich korzystać właśnie święta rodzina. Zobacz także: Zapomniany przodek Jezusa. Kim jest tajemnicza postać? Jak naprawdę wyglądał Jezus? Możesz się zdziwić (Daily Mail, The Sun) /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Ken Dark / . Dwupiętrowy dom został wykuty w skale. /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa East News Św. Józef był cieślą. /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Ken Dark / . W środku znaleziono resztki glinianych naczyń i kołowrotka. /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Ken Dark / . Nad domem wzniesiono świątynię, żeby podkreślić historyczną wartość tego miejsca. /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Ken Dark / . Prof. Ken Dark poświęcił na badania kilkanaście lat. /6 Brytyjski ekspert potwierdza: oto dom Maryi, Józefa i Jezusa Ken Dark / . Prof. Ken Dark wydał książkę, w której opisał szczegóły badań. Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem: Sanktuarium Świętego Domu w Loreto Nadzwyczajny jubileusz na rok 2020 Z okazji stulecia ogłoszenia Maryi z Loreto Patronką lotników, Papież Franciszek udzielił Sanktuarium w Loreto nadzwyczajnego jubileuszu na rok 2020. Jubileusz zostanie otwarty 8 grudnia 2019 r. i zakończy się 10 grudnia 2020 r. Przy tej okazji pragniemy przybliżyć współbraciom tę papieską świątynię, której kustoszami są Bracia Mniejsi Kapucyni. Sanktuarium w Loreto przechowuje Kamienny Dom Maryi przewieziony, zgodnie z tradycją, z Nazaretu do Loreto w 1294 r. Zgodnie ze starożytną, pobożną i popularną legendą Dom miał być transportowany przez Aniołów; według ostatnich badań o charakterze filologicznym, archeologicznym, budowlanym i dokumentalnym, Dom został zabrany do Loreto z ludzkiej inicjatywy, statkiem, z pomocą rodziny Aniołów. To Dom Nazaretu, w którym urodziła się Maryja, została zaręczona z Józefem, gdzie usłyszała słowa zwiastowania Anioła Gabriela i poczęła Syna Bożego w swoim łonie. To właśnie ten Dom pamięta Tajemnicę Wcielenia. Święty Dom z Nazaretu W Nazarecie dom Marii składał się z dwóch części: groty, która wciąż zachowała się w Nazarecie w bazylice Zwiastowania, oraz domu frontowego, z trzema kamiennymi ścianami, który został przetransportowany do Loreto. Święty Dom Loreto W Loreto trzy ściany Świętego Domku Maryi zostały umieszczone bez własnych fundamentów przy drodze publicznej, która z Recanati prowadziła do portu morskiego. Od razu Domek stał się przedmiotem niezwykłej troski konserwatorskiej, ze względu na nieocenione walory tak cennej relikwii: najpierw, pod koniec XIII wieku, Domek został połączony z kamiennym podłożem, aby utworzyć fundament, a następnie został wsparty po stronie północnej i wreszcie, na początku XIV wieku, został otoczony ceglaną ścianą, zwaną „dei recanatesi”, na całej swojej szerokości i wysokości. Te dane budowlane zostały precyzyjnie zweryfikowane w wykopaliskach archeologicznych przeprowadzonych w piwnicy Świętego Domu w latach 1962/65. Sanktuarium w Loreto jest miejscem pielgrzymek międzynarodowych od XIV wieku. Jest także niezwykłym pojemnikiem dzieł sztuki, który można uznać za najbogatsze pod tym względem sanktuarium Maryjne. W 1469 roku Paweł II wziął sobie do serca budowę obecnej bazyliki. Najsłynniejsi architekci tamtych czasów pracowali nad jej konstrukcją: Giuliano da Maiano, Baccio Pontelli, Donato Bramante, Giuliano da Sangallo, autor kopuły, Antonio da Sangallo Młodszy i inni. Pod koniec XV wieku zbudowano przylegający do bazyliki Pałac Apostolski, zaprojektowany w górnej części przez Donato Bramante. Luigiemu Vanvitelli zawdzięczamy dzwonnicę, wzniesioną w połowie XVIII wieku. W ciągu ostatnich dwudziestu lat XX wieku przeprowadzono liczne prace, które realizowane były dwóch etapach: w związku z VII stuleciem przybycia Domu Świętego (1294-1994/95) oraz w perspektywie Wielkiego Jubileuszu 2000 roku. Miały one ogromne znaczenie dla poprawy funkcjonalności sanktuarium. Realizacja projektu dolnej bazyliki zapewniła dodatkowe miejsca na modlitwę dla coraz liczniej przybywających pielgrzymów. Każdego roku do Loreto przybywa około trzech i pół miliona pielgrzymów i gości: tych pierwszych przyciąga mistyczny urok Domu z Nazaretu, w którym Maryja poczęła Jezusa, Syna Bożego, a drugich przywołuje imponujący kompleks dzieł sztuki. Sztuka z arcydziełami Melozzo, autorstwa Signorelli sprzed końca wieku XV, Lotto z połowy wieku XVI w., Pomarancio z początku wieku XVII i wielu malarzy działających na przełomie XIX i XX w. Pielgrzymi i goście przybywają z całego świata. W tym celu przygotowano małe przewodniki duchowe napisane w dwudziestu językach, w tym japońskim, koreańskim, chińskim i arabskim, oraz płyty DVD w jedenastu językach. Biuletyn Sanktuarium - „Przesłanie Świętego Domu” - jest wydawany w języku włoskim i angielskim. W Loreto Matka Boża jest bramą miłosierdzia dla wierzących Sanktuarium Świętego Domu Loreto jest uprzywilejowanym centrum sprawowania sakramentu miłosierdzia. Centrum tego wszystkiego stanowi Dom Święty, w którym wierni są zaproszeni do zatrzymania się w modlitewnej ciszy. Tutaj miłosierdzie Boga Ojca zamanifestowało się we Wcieleniu Jego Syna, który swoją śmiercią i zmartwychwstaniem pojednał grzeszne stworzenie z Ojcem przebaczenia. Św. Jan Paweł II zasugerował, że Dom Święty jest sanktuarium pojednania par excellence, kiedy w „Liście” na VII Stulecie Loretańskie (1294–1994) napisał: „Święty Dom Loreto, gdzie wciąż rezonuje, to pozdrowienie anielskie „Bądź pozdrowiona pełna łaski”, jest miejscem uprzywilejowanym, nie tylko do medytacji nad łaską, ale także do jej przyjęcia, powiększenia, znalezienia jej przez sakramenty, jeśli zaginie. Przede wszystkim sakrament pojednania, który zawsze miał tak znaczące miejsce w życiu świątyni”. Podczas modlitwy Anioł Pański w dniu 8 grudnia 1987 r. ten sam Papież powiedział: „Myśl o skromnym Domu, w którym przez lata żyło wcielone Słowo, przekonuje pielgrzyma, że ​​Bóg naprawdę kocha człowieka takim, jakim jest: idzie za nim, oświetla go, wybacza mu, ratuje". Jan Paweł II zauważył również, że: „W Loreto codziennie przybywają niezliczone rzesze pielgrzymów z całego świata, do sakramentu spowiedzi i Eucharystii, a wielu z nich przechodzi z niewiary w wiarę, z grzechu w łaskę, z letniości i z powierzchowność do duchowego zapału i zaangażowania w dawanie świadectwa”. W Domu Świętym pielgrzym wzywa także Maryję, „Matkę miłosierdzia”, tę, która urodziła Jezusa, „Wcielone Miłosierdzie Ojca”. Sanktuarium Świętego Domu w służbie rodziny Święty Dom w Loreto jest Domem Maryi, a zatem domem każdej rodziny. „Wcielenie Słowa w ludzkiej rodzinie w Nazarecie dotyka jego historii nowością. [...] Musimy zanurzyć się w tajemnicę narodzin Jezusa, w odpowiedź Maryi na zapowiedź anioła, gdy Słowo poczęło się w Jej łonie. [...] To tajemnica Bożego Narodzenia i tajemnica Nazaretu, pełna rodzinnych perfum!” (Franciszek, Amoris laetitia, 65). Papieska bazylika Świętego Domu jest powołana, by coraz bardziej stawać się miejscem ewangelizacji zgodnie z prośbą Ojca Świętego Franciszka wyrażoną motu proprio „Sanctuarium in Ecclesia”. Sanktuarium w Loreto jako miejsce pierwszego w historii Kościoła domowego, ma szczególne znaczenie dla promowania duchowości rodziny w służbie zwykłego życia poszczególnych osób i wspólnot chrześcijańskich, zwłaszcza młodzieży. Aby koordynować tę posługę duszpasterską, został utworzony rodzinny program duszpasterski przeznaczony dla pielgrzymów wszystkich narodowości. Program ten naznaczony jest różnymi etapami ze zróżnicowanymi rozwiązaniami, mającymi na celu dotarcie do wszystkich rodzin znajdujących się w różnych sytuacjach z ludzkim i duchowym wsparciem. Papież Franciszek w Loreto 25 marca 2019 r. Wizyta papieska była prezentem dla miasta Loreto i dla wszystkich pielgrzymów, którzy co roku przyjeżdżają do Loreto, aby odwiedzić Święty Dom. Papież Franciszek pod koniec Mszy św. celebrowanej w Domu Świętym podpisał adhortację apostolską „Christus vivit”, owoc synodu obchodzonego w październiku 2018 r. poświęconego młodzieży. Przy tej okazji Ojciec Święty zaproponował Sanktuarium potrójną podróż duszpasterską na najbliższe lata, wskazując trzy kierunki: Rodzinę, Młodzież oraz Chorych. Dla rodziny został już przygotowany rodzinny projekt duszpasterski, który ma towarzyszyć i wspierać podróż małżeńskich par oraz to, co dotyczy rzeczywistości rodzinnej w szerokim tego słowa znaczeniu. W przypadku młodych ludzi kończy się restrukturyzacja Centrum Jana Pawła II, aby nadać treść wskazówkom duszpasterskim wyrażonym w adhortacji „Christus vivit”, pomagając młodym ludziom w rozeznaniu i wyborze własnego powołania. Dla chorych, oprócz wielowiekowego przyjęcia pielgrzymów Unitalsi, Oftal i Ual, zainaugurowany został specjalny wydział zdrowia. Dotyczy to nie tylko opieki, ale także szkoleń dla lekarzy i personelu pielęgniarskiego z możliwością uzyskania magisterium ze specjalizacji. Jubileusz Loretański 2019/2020 Z okazji stulecia ogłoszenia Maryi z Loreto patronką aeronautów (24 marca 1920 r. przez papieża Benedykta XV), papież Franciszek przyznał Loreto nadzwyczajny jubileusz na rok 2020. Jubileusz rozpocznie się 8 grudnia 2019 r. i zakończy się 10 grudnia 2020 r. Święte Drzwi zostaną otwarte przez Kardynała Pietro Parolin, Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej. Jedynym kościołem jubileuszowym będzie więc w tym czasie Bazylika Świętego Domu Loreto. Można powiedzieć, że jest to wydarzenie bezprecedensowe i niezwykle ważne dla Sanktuarium w Loreto, które znajduje się w centrum katolicyzmu jako miejsce łaski, miłosierdzia, nawrócenia i pokoju. Jubileuszowy Komitet Honorowy zainaugurowany 8 września ubiegłego roku, przygotował kalendarz wydarzeń obecnie realizowanych oraz duchowy przewodnik, który ma pomóc pielgrzymowi w tej jubileuszowej podróży i innych inicjatywach duszpasterskich przydatnych w życiu w tym roku łaski z wiarą. Nadchodzi rok pełen łaski i zaangażowania duszpasterskiego, w którym każdy jest powołany, aby dać z siebie wszystko na chwałę Boga, oraz Jego i naszej Matki, Dziewicy Maryi. Przywilej i zobowiązanie dla Kapucynów Kapucyni, pełniący różne zadania i różne posługi od samego początku reformy Zakonu, stali się jedynymi opiekunami Sanktuarium Świętego Domu w 1934 r. na polecenie papieża Piusa XI. Zakon, któremu papież Pius XI powierzył opiekę, zlecił to delikatne i cenne zadanie Prowincji Picena, która z godnym podziwu poświęceniem służyła sanktuarium, promując kult i nabożeństwo. W ciągu ostatnich kilku lat, z powodu spadku liczebności powołań, oraz biorąc pod uwagę różnego rodzaju trudności, należało ponownie przemyśleć posługę i fakt, że całe zobowiązanie spadło na prowincję Picena. Tak więc 25 marca 2015 r., dekretem ówczesnego ministra generalnego br. Mauro Jöhri, wspólnota w Loreto została uznana za wspólnotę bezpośrednio zależną od ministra generalnego. Dzisiaj jesteśmy prawdziwie międzynarodową wspólnotą z obecnością braci z 17 okręgów i 10 różnych narodów. Jest to wyzwanie dla naszej wspólnoty, ale także zobowiązanie, które wymaga od nas codziennego mierzenia się z różnorodnościami i przekształcania ich w prawdziwą jedność i komunię. Życie w Loreto w Świętym Domu jest darem i przywilejem, który zaprasza wszystkich do dawania świadectwa, braterstwa i radości bycia braćmi. Jest to łaska, która wyraża się także w realnej możliwości autentycznej i znaczącej posługi budzenia powołań. fr. Franco Carollo OFMCapGwardian wspólnoty i kustosz Sanktuarium Obejrzyj filmy w języku włoskim: Wywiad z br. Franco Carollo OFMCap - opiekun Sanktuarium Wywiad z Mons. Fabio Dal Cin - Prałat Loreto, Papieski Delegat ds. Sanktuarium Świętego Domu Zobacz galerie zdjęć: Loreto 2019 Loreto 2011 Contatto: Convento dei Cappuccini Basilica «Santa Casa» Piazzale L. Lotto, 2 60025 Loreto AN Italia Tel. +39 071 97 0109 Fax. +39 071 97 47154 (Rettore) Największe miasto Galilei zdobywa serca pielgrzymów echem zwiastowania anielskiego oraz śladami skromnego życia Jezusa, Maryi i Józefa. Tu rozpoczęło się nowe życie w Chrystusie, tu był początek Nowego Testamentu... Miasto Nazaret (hebr. Natzerat; arab. En-Nasra) położone jest w Dolnej Galilei, około 9 km na zachód od Góry Tabor (w Dystrykcie Północnym, w Izraelu). Leży na wzgórzu nad doliną Ezdrelon, na wysokości 365 m Obecnie liczy ok. 70 tys. mieszkańców. Nazaret dzisiaj w niczym nie przypomina wsi z czasów, kiedy Maryja z dzbanem chodziła po wodę, a u Jej boku podążał mały Jezus i bosymi piętami wzniecał przydrożny kurz. Ponieważ o Nazarecie brak jakiejkolwiek wzmianki w Starym Testamencie czy dziele starożytnym, można domniemywać, że nie odgrywało żadnej istotnej wówczas roli. Nazaret był raczej niewielką mieściną, aczkolwiek zamieszkaną na bardzo długo przed wydarzeniami z Nowego Testamentu. Najstarsze fragmenty ceramiczne znalezione w czasie wykopalisk pochodzą z ok. 900 roku przed Chrystusem. Nazwa miasta po hebrajsku „nezer” oznacza latorośl, pączek, kwiat, pęd, po aramejsku zaś: wieże wartowniczą. Nie dziwi więc fakt, że Nazaret został nazwany kwiatem Galilei, a Maryja najpiękniejszą Córą Galilei. Archeolodzy odkryli, że już w I w. w Nazarecie istniała wspólnota judeo-chrześcijańska. Podczas badań znaleziono wiele domostw i istnieje duże prawdopodobieństwo, że w podobnej grocie (jakich tu wiele) mieszkała Święta Rodzina. Na jednej z kolumn odkrytych przez archeologów widnieje grecki napis "XE MAPIA" czyli Zdrowaś Maryjo. Jest to najstarsze znalezisko świadczące o popularności modlitwy, która od wieków kierowana była i jest do Bożej Rodzicielki. Ponoć jedna z pierwszych świątyń wzniesiona została tu już w IV wieku. Wystawił ją bogacz żydowski, Józef z Tyberiady, który przeszedł na chrześcijaństwo. Kościół - na miejscu, gdzie według podania miał stać domek świętej Rodziny - skrywał grotę zwiastowania. W roku 570 nawiedził tę bazylikę i opisał pielgrzym, Antoni z Piacenza. Potem w V wieku wybudowano tu nową, trzynawową bazylikę w stylu bizantyjskim, z przylegającym do niej konwentem W okresie dominacji muzułmańskiej osada podupadła. Do dziś dochowały się fundamenty i fragmenty mozaik. Świątynie tę zburzyli Persowie w VII w. Kilkaset lat później, kiedy w Ziemi Świętej władzę objęli rycerze krzyżowi, kościół wybudowany w piątym wieku chylił się ku upadkowi i wymagał pilnego remontu. Stąd też w XI wieku Tankred, książę Galilei wybudował w tym miejscu kościół w stylu romańskim. Była to najwspanialsza katedra ówczesnej Europy, a w Nazarecie ustanowiono biskupstwo. Niestety wraz z upadkiem państwa Krzyżowców, również i miasto upadło. W roku 1263 Bajbars na czele wojsk arabskich naciera na Nazaret i doszczętnie zburzył kościół Zwiastowania. Mimo całej zawieruchy historycznej, ruiny kościoła wraz z ze znajdującą się tam grotą pozostały licznie odwiedzanymi przez lokalnych chrześcijan i pielgrzymów, jako miejsca sprawowania kultu i modlitwy. Dopiero w roku 1620 franciszkanin o. Tomasz z Novarry, gwardian z Góry Syjon w Jerozolimie uzyskał od emira Fakhr ed-Dina pozwolenie na zakup ruin katedry. Grupa franciszkanów natychmiast zamieszkała w Nazarecie, aby strzec i bronić świętej Groty, lecz dopiero w roku 1730 pozwolono im na budowę kościoła Zwiastowania. Niedługo później, w roku 1871 kościół został rozbudowany. Jednak była to budowla niewielka i pozbawiona stylu- wybudowana naprędce i niegodna tak ważnego wydarzenia zbawczego, stąd podjęto decyzję o jego rozbiórce w roku 1955. Na ruinach przeprowadzono wykopaliska, a następnie wybudowano nowoczesną bazylikę dedykowaną Zwiastowaniu Pańskiemu (wg. projektu Giovanniego Muzio), którą konsekrowano 25 marca 1969r. Ponoć to najpiękniejsza świątynia katolicka na Bliskim Wschodzie! Potężna stożkowata kopuła, zakończona kamienną latarnią wznosząca się na wysokość 57 m. chroniąca relikwię - Grotę Zwiastowania. Autokar, którym jadę wije się uliczkami Nazaretu. Dość tu tłoczno a ruch samochodowy spory. Większość mijanych osób to Arabowie wyznający chrześcijaństwo. Niespotykanym tu wręcz widokiem jest Żyd noszący jarmułkę. Zatrzymujemy się na specjalnym parkingu a stąd uliczkami, wzdłuż arabskich straganów, odmiennych od tych z Jerozolimy, docieramy do Bazyliki Zwiastowania. Na tle błękitnego nieba świątynia prezentuje się dostojnie. Kościół okala plac otoczony wysokim murem. Wchodzę na dziedziniec. Ten od zachodu i południa otoczony jest krużgankami z mozaikami Matki Bożej, darem różnych narodów. Są tu także ślady polskie. Na jednej ze ścian w górnym kościele umieszczony został wykonany w ceramice wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. Całość kompozycji dopełniają stojące niżej postacie Mieszka I i Dąbrówki, a także polskich świętych i żołnierzy w historycznych strojach z różnych epok. Oprócz tej pamiątki jest jeszcze jedna. W krużganku okalającym dziedziniec świątyni znajduje się wizerunek Matki Bożej trzymającej na prawej ręce Dzieciątko. Lewą ręką Boża Rodzicielka podtrzymuje płaszcz i matczynym gestem osłania kilka drobnych postaci w szarych mundurkach. Wokół Maryi umieszczone są herby miast polskich i napisy: "Wilno", "Katyń", "Lwów", "Kozielsk", a także prośba: "Powróć nas na Ojczyzny łono". Wizerunek Matki Bożej to ślad zostawiony przez polskich żołnierzy z armii generała Andersa, a także uczniów polskiej szkoły działającej w Nazarecie w latach 1942-1947. Potwierdza to w języku angielskim jeszcze jeden napis na tablicy, który głosi:

dom maryi w nazarecie